Tip II Diyabet Hastalığı İçin Alternatif İlaç Adayı Olabilme Potansiyeli Yüksek Morfolin Grubu İçeren Yeni Suda Çözünebilen Silisyum Ftalosiyaninlerin Sentezi ve Biyolojik Aktivitelerinin Araştırılması


Creative Commons License

Keleş T. (Yürütücü), Bıyıklıoğlu Z., Barut B.

TÜBİTAK Projesi, 1002 - Hızlı Destek Programı, 2025 - 2026

  • Proje Türü: TÜBİTAK Projesi
  • Destek Programı: 1002 - Hızlı Destek Programı
  • Başlama Tarihi: Şubat 2025
  • Bitiş Tarihi: Şubat 2026

Proje Özeti

Tip II diyabet, dünya genelinde görülme sıklığı giderek artan, ciddi sağlık sorunlarına ve yüksek sağlık harcamalarına yol açan kronik bir metabolik hastalıktır. Hastalığın tedavisinde kullanılan mevcut ilaçların yan etkileri ve sınırlı etkinlikleri, yeni ve daha güvenli alternatiflerin geliştirilmesini gerekli kılmaktadır. Bu proje kapsamında, Tip II diyabet tedavisinde potansiyel antidiyabetik ajanlar olarak değerlendirilebilecek aksiyal disübstitüe silisyum ftalosiyaninler ve bu bileşiklerin suda çözünebilen türevlerinin sentezlenmesi, yapısal karakterizasyonu ve in vitro biyolojik aktivitelerinin araştırılması amaçlanmıştır.

Çalışma kapsamında, morfolin grubu ile fonksiyonelleştirilmiş yeni silisyum ftalosiyaninler çok basamaklı sentez yöntemleri ile elde edilmiş ve FT-IR, 1H- ve 13C-NMR, UV-Vis ve kütle spektrometrisi teknikleri kullanılarak yapısal olarak doğrulanmıştır. Sentezlenen bileşiklerin in vitro biyolojik aktiviteleri, Tip II diyabet ile ilişkili α-glukozidaz ve α-amilaz enzimleri üzerindeki inhibitör etkileri incelenerek değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, özellikle bazı silisyum ftalosiyaninlerin α-glukozidaz enzimi üzerinde belirgin inhibitör etki gösterdiğini, buna karşılık α-amilaz üzerindeki inhibitör etkilerinin daha sınırlı olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, kinetik analizler sonucunda bu bileşiklerin α-glukozidaz enzimini non-kompetitif inhibisyon mekanizması ile inhibe ettiği belirlenmiştir.

Genel olarak, bu çalışma kapsamında sentezlenen aksiyal disübstitüe silisyum ftalosiyaninlerin, Tip II diyabet tedavisine yönelik yeni antidiyabetik ajanların geliştirilmesinde değerlendirilebilecek potansiyel aday moleküller olduğu sonucuna varılmıştır.