İlahiyat Öğrencilerinin Akademik Başarı Düzeyleri ile Osmanlı Türkçesi Dersine Yönelik Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
BAŞ M. Ş. (Yürütücü), NAZIROĞLU B., VURAL M. E., TURAN Ş.
Yükseköğretim Kurumları Destekli Proje, BAP Araştırma Projesi, 2025 - 2026
- Proje Türü: Yükseköğretim Kurumları Destekli Proje
- Destek Programı: BAP Araştırma Projesi
- Başlama Tarihi: Mayıs 2025
- Bitiş Tarihi: Haziran 2026
Proje Özeti
Osmanlı Türkçesi, dinî metinlerin anlaşılmasında kritik bir role sahiptir ve geçmişle bağlantının kurulmasında önemli bir araçtır. Öğrencilerin bu dile karşı tutumları, öğrenme süreçlerini ve akademik başarılarını doğrudan etkilemektedir. Bu araştırma, ilahiyat öğrencilerinin akademik başarı düzeyleri ile Osmanlı Türkçesi derslerine yönelik tutumları arasındaki ilişkiyi tespit etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı çalışmada; veriler “Kişisel Bilgi Formu”, “Osmanlı Türkçesi Dersine Yönelik Tutum Ölçeği” ve “Üniversite Öğrencileri İçin Akademik Başarı Envanteri Ölçeği” aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin istatistiksel analiz sonuçlarına göre, öğrencilerin Osmanlı Türkçesi dersine yönelik tutumlarının genel olarak olumlu olduğu; özellikle dersin kültürel bilince katkısını ve önemini yüksek düzeyde idrak ettikleri görülmüştür. Cinsiyet, öğrenim türü ve barınma durumu gibi demografik değişkenlerin öğrencilerin akademik başarı algıları üzerinde anlamlı farklılıklar yarattığı; ancak bu değişkenlerin hiçbirinin Osmanlı Türkçesi dersine yönelik tutumları üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olmadığı saptanmıştır. Araştırmanın temel problemi bağlamında incelendiğinde; öğrencilerin genel akademik başarıları, içsel motivasyonları ve kariyer kararlılıkları ile Osmanlı Türkçesi dersine yönelik ilgileri ve dersi önemli görme düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Mesleki hedefleri netleşmiş öğrencilerin, bu dersin sağlayacağı kültürel donanımı kariyer yolculuklarının bir unsuru olarak değerlendirdikleri anlaşılmaktadır. Bu sonuçlar ışığında çalışma, Osmanlı Türkçesi eğitiminin iyileştirilmesi ve öğrenci başarısının artırılmasına yönelik, özellikle içsel motivasyonu merkeze alan pedagojik öneriler sunmakta olup ilgili eğitim politikalarına ve müfredat geliştirme süreçlerine katkı sağlamayı öngörmektedir.