Gestasyonel diabeti olan gebelerde 24-26 gebelik haftası ile 36-38 gebelik haftalarındaki karotis intima media kalınlıklarının karşılaştırılması
Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tez Danışmanı: Gülşah Balık
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
ÖZET
Amaç: Diyabet mellitus ateroskleroz ve kardiovaskuler hastalıklar
açısından bilinen bir risk faktörüdür ve karotis intima media kalınlığı (KIMK)
subklinik aterosklerozun bir belirtecidir.
Bu çalışmada prediabetik bir durum olarak kabul edilen gestasyonel
diabetes mellitusu (GDM) olan gebelerde KİMK ölçümünün normal gebelerden farklı
olup olmadığı araştırılmıştır.
Materyal ve Metot: Bu prospektif çalışma hastanemiz obstetrik kliniğinde
01.07.2012 ve 01.07.2013 tarihleri arasında yapılmıştır.24-28 gebelik
haftalarında ve 75 gram oral glikoz tolerans testi (OGTT) ile GDM olarak tanı
almış 30 GDM olan gebe ile 30 sağlıklı gebe çalışmaya alındı. Tüm
katılımcıların kan HDL, LDL, TG, HbA1C ve CRP düzeyleri bakıldı. Vücut kitle
indeksi (VKİ) ve KİMK ölçüldü. GDM tanısı alan gebelere uygun tedavi
düzenlendi. Olgu ve kontrol grubundaki tüm gebelerin KİMK ölçümleri son adet
tarihine göre 36-40 gebelik haftalarında ikinci kez tekrarlandı. Olgu ve
kontrol gruplarının birbirleriyle ve farklı trimesterdeki KİMK ölçümleri karşılaştırıldı.
Bulgular: GDM ve kontrol grubundaki gebeler
karşılaştırıldığında gruplar arasında yaş ortalaması, gravida, HbA1C, HDL, LDL,
TG düzeyleri ve VKİ açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı.
GDM ve kontrol grubundaki gebelerin ikinci trimester ortalama KİMK ölçümleri sırasıyla
5.516±0.748 mm ve 4.983 ±0.724 mm olarak bulundu. İki grup arasındaki fark
istatistiksel olarak anlamlı idi (Mann Whitney U test p=0.016). GDM olan
gruptaki gebelerin ikinci ve üçüncü trimester KİMK arasında istatistiksel olarak
anlamlı fark bulunmadı. Kontrol grubundaki gebelerin ikinci ve üçüncü trimester
KİMK arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı.
Sonuç: DM olan gebelerin ikinci trimester KİMK sağlıklı gebelerden
fazlaydı. Bu durum GDM olan gebelerin ateroskleroza yatkınlıklarının olduğunu göstermektedir.
GDM olan gebelerin uygun şekilde tedavi edilmeleri durumunda KİMK artışı
önlenebilir. KİMK ölçümü ve GDM ile ilgili yapılacak daha geniş çaplı
araştırmalar neticesinde diyabetik hastalarda ateroskleroza sebep olan
mekanizmalar daha iyi anlaşılabilir ve bu hastaların ileriki hayatlarında KVH’a
bağlı mortalite ve morbiditeye maruz kalmasını önleyecek yeni stratejiler
geliştirilebilir.