ATTACHMENT OF PERSONAL COMPUTER HARDWARE AND SOFTWARE USAGE LICENSE


Kıyak E.

Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, vol.25, no.2, pp.49-96, 2021 (National Refreed University Journal)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 25 Issue: 2
  • Publication Date: 2021
  • Doi Number: 10.34246/ahbvuhfd.933969
  • Title of Journal : Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
  • Page Numbers: pp.49-96

Abstract

the legal characteristics of personal computers. While personal computer hardware erent perspectives in terms of hardwares and softwares while determining ffadopt diproperties called software to perform their functions. Therefore it’s necessary to Personal computers do not only consist of hardwares but also need incorporeal is a collection of properties in the sense of law of property, software is a work in terms of intellectual property law. These features of personal computers reveal that such a two-dimensional perspective will need to be adopted when they are subject to attachment proceeding. Accordingly, when the computer hardware is confiscated, it will be considered that it is a movable. Otherwise, in terms of software, the subject of the attachment will not be the software itself, but the license of the debtor to use this software. Therefore, software usage licenses should be confiscated by applying the provisions on the attachment of the usufruct by analogy, not according to the provisions regarding the seizure of movables. Nowadays, personal computers can be regarded as non-seizable properties due to basic or professional needs. In addition, due to the personal data and other important information they contain, hard drives should be considered - in all likelihood - non-seizable properties.

Kişisel bilgisayarlar sadece donanım unsurlarından meydana gelmeyip üstlen-dikleri fonksiyonları yerine getirebilmek için gayri maddi mal niteliğindeki yazılım olarak adlandırılan bileşenlere de ihtiyaç duyarlar. Bu durum, kişisel bilgisayarların hukuki niteliklerini belirlerken donanımlar ile yazılımlar noktasında farklı bakışı-larının benimsenmesini gerekli kılmaktadır. K işisel bilgisayar donanımı eşya hukuk anlamında bir eşya topluluğu iken, yazılımlar ise fikri mülkiyet hukuku anlamında eser niteliğindedir. Kişisel bilgisayarın sahip olduğu bu özellikler, haciz işlemine konu olduklarında da böyle iki boyutlu bir bakışısının benimsenmesi gerekeceğini ortaya koymaktadır. Buna göre bilgisayar donanımı haczedilirken bunun taşınır bir eşya olduğu göz önünde bulundurulacak, buna mukabil yazılımlar açısından haczin konusunu, aslında yazılımın kendisi değil, borçlunun bu yazılımı kullanmak için sahip olduğu lisans oluşturacaktır. Bu nedenle yazılım kullanım lisansları, taşınırların hac-zine dair hükümlere göre değil, intifa hakkının haczine ilişkin hükümler kıyasen uygu-lanmak suretiyle haczedilmelidir. Kişisel bilgisayarlar günümüzde temel ihtiyaç ya da mesleki ihtiyaç olması sebepleriyle haczi caiz olmayan mal niteliğine bürünebilirler. Bunun yanı sıra, ihtiva ettikleri kişisel veriler ve diğer önemli bilgilerden dolayı sabit diskler – her ihtimalde – haczi caiz olmayan mal olarak kabul edilmelidir.