İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanlığı Eğitimlerinin Değerlendirilmesi ve Sahadaki Çalışma Alanlarına Uygunluğu


Baki G. R.

INTERNATIONAL CONGRESS OF MANAGEMENT 2016, İstanbul, Türkiye, 26 - 27 Kasım 2016, cilt.1, ss.451

  • Cilt numarası: 1
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.451

Özet

Sanayi devrimiyle birlikte ortaya çıkan üretim ilişkilerindeki değişim insanın, üretim sahasında, daha yoğun ve farklı biçimlerde risklerle karşı karşıya olmasını beraberinde getirmiştir. Bu durum insanın üretim sahasındaki konumuna bağlı olarak eğitiminin de modern dönem öncesindekine kıyasla daha komplike bir hal almasını beraberinde getirmiştir. Bununla birlikte üretim ve verimlilik ilişkisi bağlamında teknolojideki süreklik kazanmış gelişim, eğitimin de süreklilik kazanmasını ve hayatın tamamına yayılması gerekliliğini ortaya çıkartmıştır.
Buna göre günümüzde örgün ve yaygın olmak üzere insan hayatının yalnızca bir bölümünde değil birbirini tamamlayıcı olarak sürekliliğin sağlandığı bir eğitim süreci insan için zorunlu hale gelmiştir. Bu zorunluluk insanın yaşamını devam ettirmesi için gerekli olan bilgi ve becerinin yanında üretim sürecinde ortaya çıkabilecek olumsuz durumları engelleyebilmek için tedbirler almasını sağlama amacını da taşımaktadır. Ayrıca bu durum kişinin eğitim düzeyine bağlı olarak kendi kendini kontrol etmesinin yanında üretim sürecindeki müteşebbisin ve etkileri bakımından toplumun tamamını ilgilendiren bir olgu olması hasebiyle devleti de ilgilendirmektedir. Bu bağlamda önleyici bir görevi üstlenmekte olan iş sağlığı ve güvenliği uzmanlarının henüz ortaya çıkmamış problemleri öngörebilmeleri ve buna yönelik önlemleri alabilmeleri için verilen eğitimlerin yeterliliği üzerinde derinlemesine düşünülmesi gereken bir durumdur.
Günümüzün yoğun rekabet unsuru, üretim açısından sürekli gelişim ve değişimi diğer ir ifadeyle ideal olanı aramayı zorunlu kılmaktadır. Buna bağlı olarak çalışmamızda, iş sağlığı ve güvenliği uzmanlarına verilen eğitimlerin iş yaşamıyla uygunluğu ve değişen şartlara karşı uyumu ne kadar sağlayabildiği nitel bir değerlendirmeye tabi tutularak incelenmeye çalışılmıştır. Buna bağlı olarak farklı derecelerde olan yetkinlik belgelerinin ne derece bilgi düzeyini ölçtüğü yahut problemleri çözebilme yeteneğini ne derecede yansıttığı sorgulanmaktadır.