Akademik Veri Yönetim Sistemi
ICHEAS 10th International Conference on Health, Engineering and Applied Sciences, Dubai, Birleşik Arap Emirlikleri, 1 - 03 Kasım 2025, ss.263-266, (Özet Bildiri)
Giriş: Obstrüktif uyku apne sendromu (OSAS), uyku sırasında üst solunum yolunun tekrarlayan şekilde daralması veya tamamen tıkanmasıyla karakterize bir solunumsal bozukluktur. Bu tıkanmalar nefesin geçici olarak durmasına (apne) ya da yüzeysel nefes alıp verme (hipopne) ataklarına yol açar. Dental yaklaşımlar içerisinde mandibulayı öne konumlandıran apareyler, hafif ve orta şiddetteki vakalarda etkili, invaziv olmayan bir tedavi alternatifi olarak kullanılmaktadır. Bu apareyler mandibulayı öne doğru konumlandırarak üst solunum yolunun daralmasını önleyerek hava akışını artırmaktadır. Amaç: Bu olgu sunumunun amacı, protetik rehabilitasyon talebiyle kliniğimize başvuran bir hastada fark edilen obstrüktif uyku apnesine yönelik uygulanan tedavi yaklaşımını sunmaktır. Hastaya mandibulayı öne konumlandıran bir oral aparey uygulanarak fonksiyonel ve sistemik iyileşme elde edilmesi amaçlanmaktadır. Olgu Sunumu: Alt çene bölgesinde protez uyumsuzluğu ve fonksiyonel yetersizlik şikayetiyle başvuran 69 yaşındaki erkek hastanın klinik ve radyografik değerlendirmesi gerçekleştirildi ve alınan anamnezde, hastanın daha önce obstrüktif uyku apnesi sendromu (OSAS) tanısı aldığı öğrenildi. Ağız içi muayenede mevcut protezlerin retansiyon ve stabilite açısından yetersiz olduğu, ayrıca oklüzal ilişkilerde bozulma bulunduğu belirlendi. Tanısal modeller hazırlanarak oklüzal ilişki analizleri gerçekleştirildi. Modeller üzerinde mandibulanın 1 mm öne konumlandırıldığı santral ilişki pozisyonu değerlendirildi ve ağız içi doğrulama işlemi gerçekleştirildi. Uygun mandibular ilerletme miktarının belirlenmesini takiben, 0,7 mm ilerletme konumuna uygun oklüzal kayıtlar alındı. Elde edilen kayıtlar doğrultusunda mandibulayı öne konumlandıran, fonksiyonel amaçlı bir oral aparey laboratuvar ortamında polimetil metakrilattan (PMMA) üretildi. Klinik kontroller sonrasında gerekli düzeltmeler yapılarak aparey hastaya adapte edildi ve kullanımıyla ilgili bilgilendirmeler yapıldı. Takip seanslarında apareyin ağız içi uyumu, hasta konforu ve fonksiyonel performansı değerlendirildi. Hastadan alınan geri bildirimler ve klinik gözlemler sonucunda uyku kalitesinde belirgin artış ve hava yolu açıklığında iyileşme tespit edildi. Sonuç: Mandibulayı öne konumlandıran apareyler, obstrüktif uyku apnesi tedavisinde etkili, konforlu ve geri dönüşümlü bir tedavi yaklaşımı sunmuştur. Uygun ölçü, doğru ilerletme miktarı ve protetik planlama ile fonksiyonel ve sistemik düzeyde başarılı sonuçlar elde edilmiştir.
Introduction: Obstructive Sleep Apnea Syndrome (OSAS) is a respiratory disorder characterized by recurrent narrowing or complete obstruction of the upper airway during sleep. These obstructions lead to temporary cessation of breathing (apnea) or episodes of shallow breathing (hypopnea). Among dental approaches, mandibular advancement devices represent an effective and non-invasive treatment alternative for mild to moderate cases. These appliances function by advancing the mandible forward, thereby preventing upper airway collapse and improving airflow. Purpose: The aim of this case report is to present the treatment approach applied to a patient who was diagnosed with obstructive sleep apnea and referred to our clinic for prosthetic rehabilitation. A mandibular advancement oral appliance was fabricated with the goal of achieving both functional and systemic improvement. Case Report: A 69-year-old male patient presented with complaints of prosthesis incompatibility and functional insufficiency in the mandibular region. Clinical and radiographic examinations were performed, and medical history revealed a prior diagnosis of OSAS. Intraoral examination indicated inadequate retention and stability of the existing prostheses as well as disturbed occlusal relationships. Diagnostic casts were prepared to analyze the occlusal relationship. On the models, the mandibular advancement was evaluated at a 1 mm forward position in centric relation, and intraoral verification was conducted. After determining the appropriate advancement amount, occlusal records were taken at a 0.7 mm protrusive position. Based on these records, a functional oral appliance advancing the mandible was fabricated in the laboratory using polymethyl methacrylate (PMMA). Following intraoral adjustments, the appliance was delivered to the patient, and instructions regarding its use were provided. During follow-up visits, intraoral adaptation, patient comfort, and functional performance were evaluated. Based on patient feedback and clinical observations, a marked improvement in sleep quality and airway patency was observed. Conclusion: Mandibular advancement oral appliances provide an effective, comfortable, and reversible treatment option for the management of obstructive sleep apnea. With accurate impression taking, proper advancement calibration, and appropriate prosthetic planning, successful outcomes can be achieved both functionally and systemically.