Akademik Veri Yönetim Sistemi
Türk Periodontoloji Derneği 54. Uluslararası Bilimsel Kongresi 32. Bilimsel Sempozyumu, Ankara, Türkiye, 14 - 16 Kasım 2025, ss.306, (Tam Metin Bildiri)
Serbest diş eti kenarından mukogingival hatta kadar uzanan alan keratinize diş eti olarak tanımlanır. Diş eti çekilmesi; diş eti kenarının mine sement sınırının apikaline doğru yer değiştirmesi ve kök yüzeyinin ağız ortamına açılmasıyla sonuçlanır. Çekilmenin tedavisinde kullanılan subepitelyal bağ dokusu grefti ile uygulanan modifiye tünel tekniği minimal invaziv bir tekniktir. Bu olgu sunumunun amacı modifiye tünel tekniğiyle uygulanan bağ dokusu grefti konseptinin klinik sonuçlarının ve takibinin paylaşımıdır. 32 yaşında sistemik sağlıklı kadın hastanın 41 nolu dişinin vestibülünde miller sınıf III diş eti çekilmesi tespit edildi. Faz I periodontal tedavi sonrası periodontal cerrahi planlandı. İnfiltratif anesteziyi takiben alt çene anterior bölgeden papil bütünlüğü korunarak vestibüler papil bölgesinde tam kalınlık, alveol mukozaya doğru ise yarım kalınlık flep serbestleştirildi. Hastanın sol üst palatinal bölgesinden alınan bağ dokusu grefti 31, 41 ve 42 nolu dişler etrafında oluşturulan tünel bölgesine yerleştirildi. Askı sütur tekniği ile bdg adaptasyonu sağlanarak f lep koronalde konumlandırıldı. Kanama kontrolü sağlandı. Bölgenin üzeri periodontal pat ile örtüldü. Operasyon sonrası erken dönemde herhangi bir komplikasyon izlenmemiş olup 14 gün sonra bölgedeki pat uzaklaştırılıp süturlar alındı. 3 ay sonra yapılan kontrolde keratinize diş eti genişliğinde artış ve kök yüzeyinde kapanma olduğu gözlendi. Bağ dokusu greftinin modifiye tünel tekniği ile uygulanması ekstra işlem hassasiyeti gerektirse de minimal invaziv bir yaklaşım olması sebebiyle hem hasta konforu hem de periodontal sonuçlar açısından tatmin edicidir. Anahtar Kelimeler: Bağ dokusu, Keratinize doku, tünel tekniği
The area between the free gingival margin and the mucogingival junction is defined as keratinized gingiva. Gingival recession is characterized by apical displacement of the gingival margin beyond the cemento-enamel junction, resulting in root surface exposure. The modified tunnel technique combined with a subepithelial connective tissue graft is considered a minimally invasive approach for root coverage. This case report aims to present its clinical application and outcomes. A 32-year-old woman in good general health was found to have Miller Class III gingival recession in the vestibule of tooth number 41. Following phase I periodontal therapy, surgical intervention was performed. After local infiltration anesthesia, a full-thickness flap was raised in the vestibular papillary area, transitioning to partial thickness toward the alveolar mucosa, with papilla integrity preserved. A connective tissue graft harvested from the left palatal region was placed in a tunnel prepared around teeth 31, 41 and 42. Graft adaptation was secured with a sling suture, the flap was coronally positioned, hemostasis achieved, and the site covered with periodontal dressing. The early postoperative period was uneventful. At 14 days, the dressing was removed and sutures were taken out. At 3 months, increased keratinized gingiva width and root coverage were observed. Although the modified tunnel technique with connective tissue graft requires precise surgical execution, it represents a minimally invasive procedure that provides favorable clinical results and improves patient comfort. Keywords: Connective tissue, Keratinized tissue, Tunnel technique