Diş Hekimlerinin Periodontoloji Uzmanına Yönlendirme Tutumları ve İlişkili Faktörler


Şeviker H.

TDB 29. Uluslararası Diş Hekimliği Kongresi, İstanbul, Türkiye, 1 - 04 Ekim 2026, ss.369, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.369
  • Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

AMAÇ:Bu çalışmanın amacı, diş hekimlerinin periodontal hastaları periodontologlara yönlendirmeye yönelik klinik tutumlarını, mesleki öz-yeterliklerini, hasta kaynaklı engelleri ve sistem/uzman iş birliği faktörlerini değerlendirmek ve yönlendirme eğiliminin demografik ve mesleki değişkenlerle ilişkisini incelemektir. GEREÇ VE YÖNTEM:Kesitsel olarak yürütülen çalışmaya periodontologlar dışlandıktan sonra 150 diş hekimi dahil edildi. Çevrimiçi anket, demografik/mesleki sorular ile dört alt boyutta değerlendirilen 28 adet 5’li Likert maddesinden oluştu. Ölçeğin iç tutarlılığı Cronbach alfa katsayısı ile değerlendirildi. İki gruplu karşılaştırmalarda bağımsız örneklem t-testi, ikiden fazla grupta tek yönlü ANOVA ve anlamlı sonuçlarda Duncan testi kullanıldı. Kategorik değişkenler Ki-kare testiyle değerlendirildi. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. BULGULAR:Katılımcıların %62,7’si kadın, %54,0’ı uzman diş hekimi olup %90,7’si son 12 ayda periodontoloji uzmanına hasta yönlendirmişti. Ölçeğin toplam Cronbach alfa katsayısı 0,816 olarak bulundu. Klinik yönlendirme eğilimi ortalaması 4,43±0,67 idi. Klinik yönlendirme puanı kadınlarda erkeklerden (p=0,005), uzman diş hekimlerinde genel diş hekimlerinden (p<0,001) ve son 12 ayda yönlendirme yapanlarda yapmayanlardan (p=0,028) anlamlı düzeyde yüksekti. Klinik yönlendirme eğilimi ayrıca mesleki çalışma süresi (p<0,001), çalışılan kurum (p<0,001) ve periodontologlara erişim düzeyine (p=0,018) göre anlamlı farklılık gösterdi. SONUÇ:Diş hekimlerinin periodontal hastaların uzman değerlendirmesine yönlendirilmesine yönelik genel tutumlarının olumlu olduğu görülmüştür. Yönlendirme eğiliminin yalnızca klinik karar verme süreciyle sınırlı olmadığı; hekimin mesleki özellikleri ile periodontologlarla kurulan iletişim ve iş birliğinin de bu süreçte belirleyici olabileceği ortaya konmuştur. Özellikle uzmanla etkili iletişim ve iş birliğinin yönlendirme eğilimiyle ilişkili bulunması, periodontal bakımın sürekliliğinde multidisipliner yaklaşımın önemini desteklemektedir. Bu bulgular, diş hekimi-periodontolog arasındaki iletişim mekanizmalarının

AIM:This study aimed to evaluate dentists’ clinical attitudes toward referring patients with periodontal conditions to periodontologists, professional self-efficacy, patient-related barriers, and system/specialist collaboration factors, and to examine their associations with demographic and professional characteristics. MATERIAL AND METHODS:This cross-sectional study included 150 dentists after excluding periodontologists. The online questionnaire comprised demographic/professional questions and 28 items rated on a 5-point Likert scale across four subscales. Internal consistency was assessed using Cronbach’s alpha. Independent-samples t-tests were used for two-group comparisons, and one-way ANOVA with Duncan’s post hoc test for comparisons involving more than two groups. Categorical variables were analyzed using the chi-square test. Statistical significance was set at p<0.05. RESULTS:Of the participants, 62.7% were female, 54.0% were dental specialists, and 90.7% had referred a patient to a periodontologist within the previous 12 months. The overall Cronbach’s alpha was 0.816, and the mean clinical referral tendency score was 4.43±0.67. Referral scores were significantly higher among female dentists (p=0.005), dental specialists (p<0.001), and dentists who had referred patients within the previous 12 months (p=0.028). Referral tendency also differed significantly according to professional experience (p<0.001), type of institution (p<0.001), and access to a periodontologist (p=0.018). CONCLUSION:Dentists generally demonstrated positive attitudes toward periodontal referral. Referral tendency was associated with professional characteristics and communication and collaboration with periodontologists, highlighting the importance of a multidisciplinary approach to periodontal care. Strengthening communication between dentists and periodontologists may facilitate timely specialist evaluation of complex periodontal cases. Further studies with larger and more diverse samples are warranted to better identify factors influencing periodontal referral behavior. Keywords: Patient referral; Periodontology; Specialist referral