Rize genelindeki içme ve kullanma sularında izole edilen Klebsiella spp. suşlarında antibiyotik direncin moleküler karakterizasyonu
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Biyoloji (Yl), Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İSMAİL KARAGÖZ
Danışman: Şengül Alpay Karaoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yapılan bu çalışmada, Rize İl genelinde Mayıs 2019-Mayıs 2020 tarihleri arasında Rize İl Sağlık Müdürlüğünce 784 ayrı istasyondan alınan 2167 adet su numunesinden izole edilen 380 adet Klebsiella spp. suşunun antibiyotik direnci ve bu dirence sebep olan antibiyotik direnç genleri araştırılmıştır. Antibiyotik direncinin araştırılmasında mikrodilüsyon yöntemi ve disk difüzyon yöntemi kullanılmıştır. Mikrodilüsyon yönteminin gerçekleştirildiği Klebsiella spp. suşlarında en yüksek antibiyotik direnci Ampisilin'e karşı %100 olarak tespit edilirken, en düşük antibiyotik direnci ise Meropenem'e karşı %0,70 olarak tespit edilmiştir. Disk difüzyon yönteminin gerçekleştirildiği Klebsiella spp. suşlarında ise en yüksek antibiyotik direnci Amoksisilin/klavulanik asit'e karşı %94,18 olarak tespit edilirken, en düşük antibiyotik direnci ise İmipenem'e karşı %8,8 olarak tespit edilmiştir. Mikrodilüsyon yöntemi ve disk difüzyon yöntemi sonucunda çoklu ilaç direnci gösteren 60 adet suşta 8 adet direnç genine (blaOXA, blaSHV, blaCTX-M, blaTEM, blaKPC, blaIMP, blaVIM, blaOXA-48) bakılmış olup sadece 4 suşta (K54-K164-K189B-K343) blaCTX-M geni saptanmıştır. Çalışmamızda çoklu antibiyotik direnci gözlenen suşlarda bile antibiyotik direnç genleri gözlenememesinin nedeni çevre orjinli doğal suş olmalarına bağlanmaktadır. Direnç geninin sadece dört suşda çıkması da halk sağlığı açısından düşünüldüğünde oldukça olumlu bir sonuçtur.