Farklı irrigasyon aktivasyon tekniklerinin geniş periapikal lezyonların iyileşmesine etkisinin fraktal analiz ile incelenmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEDİNE ÇİÇEK
Danışman: Ahter Şanal Çıkman
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı irrigasyon aktivasyon yöntemlerinin geniş periapikal lezyonlu mandibular premolar dişlerin iyileşmesine etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: PAI (periapikal index) skoru skoru 3 ve üzeri olan mandibular tek köklü premolar dişlere sahip, sistemik olarak sağlıklı 118 hasta çalışmaya dahil edildi. Kullanılan aktivasyon tekniğine göre hastalar 5 ayrı gruba ayrıldı ve EA, PUI, PIPS, SWEEPS, MDA ile aktivasyon yapılarak rutin kök kanal tedavisi veya retreatment işlemi uygulandı. Kontrol grubunda ise sadece geleneksel şırınga yöntemi ile irrigasyon yapıldı. Tedavi öncesinde ve 1 yıllık takip sonrasında alınan panoramik radyografi üzerinde fraktal analiz yapıldı. Aktivasyon sistemlerinin iyileşmeye etkisi fraktal boyut, PAI skoru ve lezyon çapı açısından karşılaştırıldı. Her bir grup için öncesi ve sonrası karşılaştırmalar Wilcoxon rank testi ile istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: Kanal tedavisi sonrası fraktal boyut değerleri her bir irrigasyon cihazı ve kontrol grubu için kanal tedavisi öncesi verilerine göre anlamlı miktarda arttı (p 0,05). Kanal tedavisi sonrası PAI skoru ve lezyon çapı değerleri her bir irrigasyon yöntemi için kanal tedavisi öncesi verilerine göre anlamlı miktarda azalma gösterdi (p 0,05). Sonuç: Hiçbir aktivasyon yöntemi fraktal boyut artışı açısından üstünlük sağlamamıştır ancak SWEEPS ve PIPS'in 1 yıllık takipte lezyon çapı ve PAI skoru kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha düşüktür. Anahtar Kelimeler: Fraktal analiz, İrrigasyon aktivasyonu, PAI, PIPS, SWEEPS