Mandibulanın Çoklu Kırıklarında Farklı Tipte Miniplak Kullanımının Kemik ve Miniplak Sistemleri Üzerindeki Biyomekanik Etkilerinin Sonlu Elemanlar Yöntemi ile Değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, AĞIZ, DİŞ VE ÇENE CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ERDİNÇ SULUKAN
Danışman: Zeynep Gümrükçü
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Mandibulanın Çoklu Kırıklarında Farklı Tipte Miniplak Kullanımının Kemik ve Miniplak Sistemleri Üzerindeki Biyomekanik Etkilerinin Sonlu Elemanlar Yöntemi ile Değerlendirilmesi Amaç: Bu çalışmanın amacı farklı geometrik şekillerde miniplak kullanımının çoklu mandibula kırıklarının tedavisindeki biyomekanik etkinliğinin sonlu elemanlar yöntemi ile değerlendirilmesidir. Materyal ve Metod: SolidWorks v2015 (Dassault Systèmes, Fransa) programı kullanılarak mandibula, miniplak ve vidalar modellendi ve modelde sağ parasimfiz ve angulus bölgesinde kırık hatları oluşturuldu. Modeller, anterior kırık hattında kullanılan plaklara göre 2 gruba (Grup A: 2 adet 4 delikli barlı I plak, Grup B: Tasarım Elips plak) ayrıldı. Her grup, posterior kırık hattında kullanılan plak tipine göre (I, X, G, 3B, E) 5 alt gruba ayrıldı ve toplam 10 adet çalışma modeli oluşturuldu. Ansys 16.2 (ANSYS, Inc., USA) yazılımı kullanılarak 3 farklı ısırma kuvveti (ön, sağ, sol) altında miniplak/vida sistemleri üzerinde oluşan maksimum von-Mises ve kemik üzerinde oluşan dokularda Pmax ve Pmin stres değerleri hesaplandı. Sayısal değerler renkli dağılım skalası ile görselleştirildi ve yorumlandı. Bulgular: Plaklarda açığa çıkan en yüksek von-Mises değeri Model A1'de angulus bölgesindeki I plakta (353,82 MPa), kortikal kemikte en yüksek Pmax ve Pmin değerleri sırasıyla Model A1'de (181,63 MPa) ve Model B2'de (115,01 MPa) bulundu. Plaklar üzerinde parasimfiz bölgesinde E plak, angulus bölgesinde G/E plak kullanılan Model B3 ve B5'te ideal sonuçlar ortaya çıktı. Sonuç: Grid ve Elips plakların başarılı sonuçlar ortaya koyduğu, stres dağılımı bakımından plak geometrisinin plak sayısından daha kritik önem teşkil ettiği sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Açık redüksiyon, çoklu mandibula kırığı, fiksasyon, miniplak, sonlu elemanlar yöntemi