Keratokonus hastalarında korneal çapraz bağlama sonrası gözyaşı parametreleri ve meibomian bez morfolojisinin kornealtopografi ile değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HASAN AKGÖZ
Eş Danışman: HÜSEYİN FINDIK
Danışman: Mehmet Gökhan Aslan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Keratokonus (KK) nedeni bilinmeyen, progresif ve noninflamatuar bir primer korneal ektazidir. Korneal şekil bozukluğu nedeniyle görme kalitesinde azalmaya yol açar. Korneal ektazinin ana nedeni stromal kollajen yapısının bozulmasından dolayı korneanın mekanik stabilitesinin azalmasıdır. Korneal çapraz bağlama (KÇB) tedavisi kollajen yapısının instabilitesini durdurmak ve kollajen yapısını güçlendirmek için kullanılır. Çeşitli çalışmalar daha önce KÇB'nin gözyaşı miktarı ve kuru göz semptomlarına etkisini incelemesine rağmen bunların hiçbiri KÇB tedavisinin meibomian bez morfolojisi üzerine olan etkisini araştırmamıştır. Bu çalışma KK hastalarında KÇB sonrası gözyaşı parametreleri ve meibomian bezlerdeki morfolojik değişikliklerin araştırılmasını ve bunlar arasında olası bir ilişkinin belirlenmesini amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: KÇB grubunu 1 Haziran 2020 - 1 Ocak 2021 tarihleri arasında KÇB tedavisi gören 38 keratokonus hastasının toplam 38 gözü oluşturdu. KK tanısı ön segment muayene ve kornea topografi bulgularına dayanıyordu. Amsler-Krumeich sınıflaması evre 1-2 KK olan, santral korneada derin skarı olmayan, en ince pakimetri değeri ≥400 μm olan hastalar KK ve KÇB gruplarına dahil edildi. Son 6 ayda progresyon göstermeyen 33 KK hastasının 33 gözü KK grubunu oluşturdu ve 35 sağlıklı gönüllünün 35 gözü kontrol grubunu oluşturdu. Tüm katılımcılar Schirmer I testi, başlangıç ve ortalama noninvaziv gözyaşı kırılma zamanı (NİGKZ), oküler yüzey hastalığı indeksi (OYHİ) anketi ve meibografi skorları ile değerlendirildi. KÇB yapılan hastalar ameliyat öncesi ve 1., 3. ve 6. aylarda ve herhangi bir müdahale yapılmayan katılımcılar (KK ve kontrol grupları) 0., 1., 3. ve 6. aylarda değerlendirildi. Bulgular: KÇB grubundaki hastalarda sadece preoperatif Schirmer test değeri ile 1. ay Schirmer test değeri arasında anlamlı fark vardı (p 0.05). Hastaların farklı zaman aralıklarında OYHİ skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0.05). Ayrıca KÇB grubunda preoperatif ve postoperatif 1., 3. ve 6. ay meibograde skorları arasında da istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0.05). KK ve KÇB gruplarının üst ve alt kapak meibograde ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmamasına rağmen (p>0.05), değerler KÇB grubunda keratokonus grubuna göre daha düşüktü. Sonuç: KK hastalarında daha düşük NİGKZ, daha yüksek OYHİ skorları ve artmış meibomian bezi disfonksiyonu (MBD) olmasına rağmen, KÇB tedavisi gözyaşı miktarını, kuru göz semptomlarını ve meibomian bez morfolojisini önemli ölçüde etkilemedi. Anahtar Sözcükler: Keratokonus, korneal çapraz bağlama, meibomian bez disfonksiyonu