Deneysel olarak periodontitis oluşturulan ve radyoterapi uygulanan ratlarda amifostin ve melatoninin periodontal doku yıkımı üzerine önleyici etkilerinin karşılaştırılmalı olarak incelenmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NUR YORGANCILAR
Danışman: Oğuz Köse
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı, radyoterapi ile indüklenmiş deneysel periodontitis oluşturulan ratlarda amifostin ve melatoninin koruyucu etkilerini oksidatif, biyokimyasal ve histomorfometrik olarak incelemektir. Gereç ve Yöntem: 40 adet dişi Sprague-Dawley rat 5 gruba ayrıldı: Kontrol, Deneysel periodontitis (DP), DP+Radyoterapi (DP+RT), DP+RT+Amifostin (DP+RT+AMİ), DP+RT+Melatonin (DP+RT+MEL). Ligatür ile periodontitis indüksiyonundan sonraki gün, tek doz 5 Gray radyoterapi uygulandı. Aynı gün, 3 gün boyunca amifostin (200 mg/kg) ve 15 gün boyunca melatonin (10 mg/kg) tedavisine başlandı. Deneyin sonunda, periodontal kemik kaybı histomorfometri ile ölçüldü. RANKL, OPG ve Kaspaz-3 aktiviteleri immünohistokimyasal olarak analiz edildi ve inflamatuar sitokin (IL-1β, IL-10, IL-6, TNF-α) seviyeleri ve oksidatif stres (TOD/TAOK) doku homojenatlarında biyokimyasal olarak analiz edildi. Bulgular: Kontrol grubu ile DP+RT arasında, birçok biyokimyasal parametre ve oksidatif stres düzeyinde anlamlı bir fark olduğu görülmüştür (p 0,05). Melatonin, ışınlanmış deneysel periodontitisli ratlarda; biyokimyasal, histokimyasal, apoptotik ve kemik kaybı düzeyinde anlamlı iyileşme sağlamıştır (p 0,05). Sonuç: Radyoterapinin oksidatif, inflamatuar ve apoptotik düzeyde periodontal hasarı şiddetlendirdiği ve koruyucu amifostin ve melatonin uygulamalarının bu yıkımı önemli ölçüde sınırlandırdığı tespit edilmiştir. Melatoninin sınırlı yan etkileri düşünüldüğünde, amifostine alternatif olabileceği düşünülmektedir.